Gdański Festiwal Muzyczny 2026

Dyrektor muzyczny oraz Dyrygent-Szef Filharmonii Poznańskiej, I dyrygent gościnny Filharmonii Krakowskiej.

Studiował w klasie Bogusława Madeya w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, tam też uzyskał tytuł doktora w dziedzinie dyrygentury pod kierunkiem Antoniego Wita. W latach 2007-2015 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Polskiej Orkiestry Radiowej, a w latach 2006-2021 był I dyrygentem gościnnym Orkiestry Filharmonii Poznańskiej. Został wyróżniony m.in.: Paszportem „Polityki” (2008), Koryfeuszem Muzyki Polskiej (2011), Nagrodą im. Cypriana Kamila Norwida (2013), Nagrodą Tansmana (2014) za wybitną indywidualność muzyczną, Nagrodą Honorową Związku Kompozytorów Polskich (2022).

Podczas kolejnych edycji Festiwalu Beethovenowskiego zaprezentował 20 zapomnianych oper. Prowadził także koncerty na festiwalach w Pesaro (recital Ewy Podleś) oraz w Szlezwiku-Holsztynie (Halka z Orkiestrą NDR Radiophilharmonie). W 2018 roku poprowadził spektakl Hugenoci Meyerbeera w Opéra Bastille, stając się pierwszym polskim dyrygentem w historii Opery Paryskiej. W 2019 roku poprowadził premierę Halki (reż. Mariusz Treliński) z udziałem Piotra Beczały w Theater and der Wien (2019) i Teatrze Wielkim – Operze Narodowej (2020). W 2023 roku prawykonał operę Ślepy tor Krzysztofa Meyera w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej.

Dyrygował wieloma orkiestrami, m.in.: Israel Philharmonic, London Philharmonic Orchestra, Royal Philharmonic Orchestra, BBC Scottish Symphony Orchestra, Akademie für Alte Musik, RIAS Kammerchor, WDR Sinfonieorchester, SWR Sinfonieorchester, Bamberger Symphoniker, Deutsche Symphonie-Orchester Berlin, Luzerner Symfonieorchester, Orquestra Titular del Teatro Real, Paris Opera Orchestra, Opéra Orchestre National Montpellier Occitanie, PKF – Prague Philharmonia, Prague Symphony Orchestra FOK, Janáček Philharmonic Orchestra, Los Angeles Philharmonic New Music Group i większością polskich orkiestr symfonicznych.

W sezonie 2025/2026 zadebiutuje z Orquestra de Valencia, Norddeutsche Philharmonie Rostock, poprowadzi nagrania z Bochumer Symphoniker, zadebiutuje na Baltic Opera Festival oraz powróci na koncerty i nagrania do Basque National Orchestra, English Chamber Orchestra, Prague Symphony Orchestra FOK, Pardubice Chamber Orchestra, NOSPR, Polskiej Filharmonii Bałtyckiej, Opery i Filharmonii Podlaskiej, Polskiej Opery Królewskiej, Filharmonii Pomorskiej, Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej oraz Teatru Wielkiego – Opery Narodowej.

Dyskografia artysty liczy ponad 140 albumów. Nagrał m.in.: Koncerty skrzypcowe Grażyny Bacewicz (z Joanną Kurkowicz) dla Chandos, komplet dzieł symfonicznych Andrzeja Panufnika z Polską Orkiestrą Radiową oraz Konzerthausorchester Berlin – uhonorowany Special Achievement Award ICMA 2015 (cpo), komplet dzieł symfonicznych Grażyny Bacewicz z WDR Sinfonieorchester (cpo) oraz Quo vadis Nowowiejskiego z Orkiestrą Filharmonii Poznańskiej (cpo), nagrodzone ICMA 2018 w kategorii Choral Music. Album Urlicht Samuela Hasselhorna nagrany z Orkiestrą Filharmonii Poznańskiej (harmonia mundi) zdobył podwójną nagrodę ICMA 2025 (kategorie: Vocal Music oraz Recording of the Year). Nagrania Łukasza Borowicza zostały czterokrotnie wyróżnione nagrodą Diapason d’Or. Łukasz Borowicz prowadzi klasę dyrygentury w Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie.

Katarzyna Zalewska

Giuliano Carmignola urodził się w Treviso, a pierwszym nauczycielem był dla niego grający na skrzypcach ojciec. Studiował też w Wenecji pod okiem Luigiego Ferro, a następnie u pedagogów takich jak Nathan Milstein i Franco Gulli w Accademia Chigiana w Sienie oraz u Henryka Szerynga w Konserwatorium Genewskim.

Karierę solową rozpoczął pod batutami dyrygentów takich jak: Claudio Abbado, Eliahu Inbal, Peter Maag i Giuseppe Sinopoli, występując we wszystkich najbardziej prestiżowych salach koncertowych świata. Skrzypek ma na swoim koncie również współpracę z dyrygentami takimi jak: Umberto Benedetti Michelangeli, Daniele Gatti, Andrea Marcon, Christoph Hogwood, Trevor Pinnok, Franz Brüggen, Ivor Bolton, Richard Egarr, Giovanni Antonini, Ottavio Dantone i wieloma innymi.

Karierę solową rozpoczął pod batutami dyrygentów takich jak: Claudio Abbado, Eliahu Inbal, Peter Maag i Giuseppe Sinopoli, występując we wszystkich najbardziej prestiżowych salach koncertowych świata. Skrzypek ma na swoim koncie również współpracę z dyrygentami takimi jak: Umberto Benedetti Michelangeli, Daniele Gatti, Andrea Marcon, Christoph Hogwood, Trevor Pinnok, Franz Brüggen, Ivor Bolton, Richard Egarr, Giovanni Antonini, Ottavio Dantone i wieloma innymi.

Ważnymi epizodami jego kariery była współpraca z zespołem Virtuosi of Rome w latach siedemdziesiątych oraz z orkiestrami takimi jak: Orchestra da camera di Mantova, Sonatori della gioiosa Marca, Venice Baroque Orchestra, Orchestra Mozart, Orchestre des Champs Elysées, Kammerorchester Basel, Il Giardino Armonico, Zürich Chamber Orchestra, Academy of Ancient Music, Concerto Köln, Accademia Bizantina.

Kariera fonograficzna Carmignoli była związana z wytwórniami płytowymi takimi jak: Erato, Divox Antiqua, Sony oraz Deutsche Grammophon GmbH, z którą ma obecnie podpisany kontrakt na wyłączność. Wydawnictwa płytowe z jego udziałem zdobyły wiele prestiżowych nagród.

Jego dwie ostanie płyty: “Bach Violin Concertos” z orkiestrą Concerto Köln (DG - 2015) oraz “A. Vivaldi: Concertos for two violins” z Amandine Beyer i zespołem Ensemble Gli Incogniti (Harmonia Mundi – 2016) obie zdobyły nagrodę Diapason d’Or (przyznawaną przez muzyczny miesięcznik Diapason).

Jako pedagog prowadzi kursy mistrzowskie w Accademia Chigiana w Sienie oraz Hochschule w Lucernie.

Przyznano mu też honorowe członkowstwo Akademii Filharmonii Królewskiej w Bolonii oraz Akademii Świętej Cecylii.

Dyrygent i dyrektor Polskiego Chóru Kameralnego, dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Mozartowskiego Mozartiana, wykładowca kursów mistrzowskich, profesor sztuk muzycznych − jest uznawany za jednego z najwybitniejszych w Europie specjalistów w dziedzinie muzyki chóralnej.

Ceniąc kunszt artystyczny Polskiego Chóru Kameralnego i jego Dyrektora, współcześni kompozytorzy, polscy i zagraniczni (m.in. Wojciech Kilar, Krzesimir Dębski, Edward Pałłasz, Krzysztof Penderecki, Paweł Łukaszewski, Andrzej Koszewski, Juliusz Łuciuk), już niemal 650 razy powierzyli Janowi Łukaszewskiemu dyrygowanie światowymi prawykonaniami swoich kompozycji. Współpracował m.in. z chórami Polskiego Radia, Filharmonii Krakowskiej, Filharmonii Wrocławskiej i Filharmonii Śląskiej. Występuje jako dyrygent z takimi orkiestrami jak m.in. Sinfonia Varsovia, Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia, Academy of Ancient Music, Akademie für Alte Musik Berlin czy Venice Baroque Orchestra. Obok Polskiego Chóru Kameralnego prowadzi także Chór Chłopięco-Męski Pueri Cantores Olivenses.

Ze swoimi zespołami koncertował niemal we wszystkich krajach Europy, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Chinach i Japonii. Zasiada w jury konkursów chóralnych, m.in. w Japonii, Walii, na Litwie, we Włoszech oraz Szwajcarii. Jest także jurorem konkursów kompozytorskich w Polsce, Anglii, Francji, Niemczech i we Włoszech.

Dokonał licznych nagrań dla PR i TVP (m.in. 68 ofertoriów G. P. Palestriny), a także dla niemieckich rozgłośni radiowych i stacji telewizyjnych. Zarejestrował ponad 80 płyt CD.

Jako pierwszy dyrygent dokonał nagrania kompletu utworów Krzysztofa Pendereckiego na chór a cappella, za które w 2010 i w 2014 roku otrzymał nagrody Orphee D’or przyznaną przez Academie du Disque Lyrique. w roku 2013 Jan Łukaszewski poprowadził nagranie 55 motetów Andrzeja Hakenbergera (1574–1627) w wykonaniu Polskiego Chóru Kameralnego i szwajcarskiego zespołu instrumentalnego Musica Fiorita.

Płyty nagrane przez Jana Łukaszewskiego były ponad 20 razy nominowane do prestiżowej nagrody Polskiej Akademii Fonograficznej Fryderyk, a pięciokrotnie ją zdobyły − ostatnio w 2014 roku za płytę „Marian Borkowski Choral Works” w kategorii Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej.

Z jego inspiracji odbyły się m.in. Międzynarodowe Sympozja Muzyki Chóralnej, Dni Bachowskie, Festiwal Chopin w Gdańsku, a także kolejne edycje Międzynarodowego Festiwalu Mozartowskiego Mozartiana. w 2018 Jan Łukaszewski został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Grzegorz Mehring

Orkiestra Kameralna Filharmonii Pomorskiej Capella Bydgostiensis powstała w 1962 roku. Zespół (początkowo Capella Bydgostiensis Pro Musica Antiqua) założył pierwszy długoletni dyrektor Filharmonii Pomorskiej, Andrzej Szwalbe. Capella bardzo szybko stała się jednym z czołowych polskich zespołów kameralnych. Od chwili powstania do lat dziewięćdziesiątych, muzykom towarzyszył oktet śpiewaków madrygalistów, występujących także w roli solistów.

Obecnie w repertuarze Capelli Bydgostiensis znajduje się kameralistyka od baroku do czasów współczesnych. Zespół wystąpił w prestiżowych salach Europy i Brazylii. Dokonał wielu nagrań radiowych, telewizyjnych oraz płytowych dla wytwórni polskich i zagranicznych. Album Grażyna Bacewicz: Symphony for String Orchestra (Ewa Kupiec – fortepian, Mariusz Smolij – dyrygent, Naxos) otrzymał w 2015 nagrodę Fryderyk w kategorii najlepszy album polski za granicą. W 2019 udziałem CB było światowe prawykonanie Sześciu pieśni do słów Adama Mickiewicza op. 18 i Dwunastu pieśni do poezji Catulle’a Mendèsa op. 22 I.J. Paderewskiego w unikatowym opracowaniu bydgoskiego kompozytora Marcina Gumieli na zamówienie Filharmonii Pomorskiej (Maciej Koczur - dyrygent, Alina Adamski - sopran).

Z okazji jubileuszu 55-lecia zespół otrzymał od Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego – Medal Unitas Durat Palatinatus Cuiaviano-Pomeraniensis oraz nagrodę za całokształt działalności. Rok 2022 był dla Capelli Bydgostiensis 60. sezonem działalności artystycznej.

Cappella Gedanensis rozpoczęła działalność artystyczną w roku 1981 a w roku 1992 otrzymała status instytucji kultury Miasta Gdańska.

Kontynuując tradycje założonej w XVI wieku Kapeli Rajców Miejskich, nawiązuje do bogatej twórczości muzycznej dawnego Gdańska wykonując opracowane i wydane drukiem arcydzieła muzyki gdańskiej.

W repertuarze zespołu znalazły się zatem dzieła takich mistrzów gdańskich jak: Franciscus de Rivulo, Paul Siefert, Kaspar Fórster, Crato Bűthner, Christpoh Werner, Nicolaus Zangius, Johann Valentin Meder, Theophil Andresa Volckmar, Maximilian Dietrich Freislich, Johann Balthazar Christian Freislich. Pierwszy z wymienionych muzyków, Franciscus de Rivulo, to zarazem też i pierwszy kapelmistrz Kapeli Rajców Miejskich.

Ciekawostką jest, że Kapela Rajców Miejskich miała w swojej historii aż 16 kapelmistrzów różnych narodowości, jednakże samych mężczyzn. Swoistym zatem signum temporis nowych narodzin zespołu jest fakt, że kolejnym, 17 kapelmistrzem, została założycielka zespołu prof. Alina Kowalska – Pińczak – pierwsza kobieta na tym stanowisku.

Zespół podjął się także trudu przybliżania swoim słuchaczom wielkich arcydzieł oratoryjno – kantatowych baroku europejskiego. Warto przy tym wspomnieć o utworach takich kompozytorów jak: Georg Friedrich Händel, Jan Sebastian Bach, Antonio Vivaldi, Giovanni Baptista Pergolesi, Wolfgang Amadeus Mozart, Franz Schubert czy Joseph Haydn. Część tego bogatego dorobku artystycznego została wydana na kilkudziesięciu płytach CD.

Zespół ma w dorobku Złotą i Platynową Płytę ( A.Vivaldi, Pory roku z 2000 oraz kolędy Nowy Rok u Ojca Świętego z 2002 roku). Płyta ze Stabat Mater L. Boccheriniego z udziałem Agnieszki Tomaszewskiej została w roku 2008 nominowana do nagrody Fryderyka.

Cappella koncertowała niemal na całym świecie: w USA, Chinach. Izraelu oraz większości państw europejskich. Uczestniczyła w licznych festiwalach międzynarodowych w kraju i za granicą. Zespół występował także przed Ojcem Świętym Janem Pawłem II oraz uczestniczył w znaczących wydarzeniach historycznych z udziałem pre¬zydentów i monarchów Europy. Realizował współne projekty z Reinhardem Goebelem / Musica Antiqua Köln, Kwintetem Filharmoników Berlińskich, Triem Sigiswalda Kuijkena oraz z Zespołem Capilla Flamenca.

Cappella Gedanensis jest jednym z nielicznych zespołów w Europie który gra na instrumentach dawnych oraz współczesnych.

 

Orkiestra Symfoniczna powstała wraz z Filharmonią w roku 1945. Obecnie filharmonicy gdańscy należą do grupy wiodących orkiestr w Polsce, a Polska Filharmonia Bałtycka w Gdańsku jest dynamicznym ośrodkiem muzycznym i miejscem znaczących wydarzeń o randze krajowej i międzynarodowej.

Orkiestra Symfoniczna uczestniczyła w wielu krajowych i europejskich festiwalach muzycznych. Do znaczących wydarzeń artystycznych ostatnich lat można zaliczyć: 2005, Stocznia Gdańska, koncert Jeana-Michela Jarre’a z okazji 25-lecia powstania „Solidarności” i podpisania Porozumień Sierpniowych; 2006, Stocznia Gdańska, rocznica Sierpnia ’80, prawykonanie kantaty Jana A.P. Kaczmarka „Kantata o wolności”; 2008, Sekcja Dęta Orkiestry Symfonicznej wzięła udział w wykonaniu „Siedmiu bram Jerozolimy” Krzysztofa Pendereckiego w ramach koncertu w okazji 75-urodzin. Koncert poprowadził sam kompozytor, pod którego batutą zagrała również Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej, chór i soliści; 2009, w ramach Festiwalu „Solidarity of Arts” wykonanie pod batutą Sir Neville’a Marrinera „War Requiem” B. Brittena. Koncert uświetnił światowe obchody 70. rocznicy wybuchu II wojny światowej i 20. rocznicy odzyskania wolności i upadku komunizmu w Europie Środkowej.

W roku 2014 Orkiestra odbyła tournée po Chinach, wykonując siedem koncertów w największych salach koncertowych, w tym dwukrotnie w Szanghaju i m.in. w filharmonii w Pekinie. w styczniu 2016 r. Orkiestra wyruszyła w najdłuższe w historii tournée po Stanach Zjednoczonych.

Orkiestra zarejestrowała wiele nagrań radiowych, telewizyjnych i płytowych CD/DVD. z ostatnich realizacji płytowych z udziałem orkiestry wyliczyć należy nagranie „War Requiem” Brittena pod batutą Sir Nevilla Marrinera (płyta otrzymała nominację do nagrody FRYDERYKA 2011), nagranie VI Symfonii i koncertu skrzypcowego Czajkowskiego pod batutą Maxima Vengerova, prawykonanie i rejestrację VIVO XXX Pawła Mykietyna (2010), kantatę „Genesis” pod batutą Ernsta van Tiela (2012), „Muzyczny portret Gershwina” z udziałem dyrygenta Vladimira Kiradijeva i pianisty Ludmila Angelova, nagranie „Wybitni twórcy polscy: Henryk Wieniawski” z udziałem wirtuoza skrzypiec Maxima Vengerova czy płytę „Bacewicz/Szostakowicz” z Aleną Baevą - artystką, która jest jednym z najwybitniejszych talentów muzycznych swojego pokolenia.

Polski Chór Kameralny Schola Cantorum Gedanensis należy do światowej elity  chórów kameralnych. Założony został w 1978 roku przez Ireneusza Łukaszewskiego, a od 1983 prowadzony jest przez jego brata Jana.

Repertuar chóru jest niezwykle obszerny – od muzyki a cappella po duże formy oratoryjne, operowe i symfoniczne. Zespół cieszy się opinią niezrównanego wykonawcy muzyki współczesnej. Dokonał niemal 650 prawykonań, dzieł mistrzów tej miary co m.in. Henryk Mikołaj Górecki, Wojciech Kilar, Krzysztof Penderecki,  Augustyn Bloch, Krzysztof Meyer, Edward Pałłasz, Andrzej Koszewski, czy Paweł Łukaszewski.

Wyjątkowa jakość brzmienia Polskiego Chóru Kameralnego gwarantuje mu współpracę z najlepszymi światowymi orkiestrami (>m.in. Sinfonia Varsovia, NOSPR, Academy of Ancient Music, Divino Sospiro, Neue Düsseldorfer Hofmusik, Concilium Musicum Wien, Akademie für Alte Musik Berlin, Venice Baroque Orchestra) oraz znakomitymi dyrygentami chóralnymi, wśród których wymienić należy Erica Ericsona, Uwe Gronostaya, Stephena Laytona.

Zespół był wielokrotnie zapraszany na międzynarodowe festiwale muzyczne, takie jak Warszawska Jesień, Wratislavia Cantans, Soundstreams, Muzyka w Starym Krakowie, Międzynarodowy Festiwal Muzyki Sakralnej Gaude Mater, Bydgoski Festiwal Muzyczny, Gdański Festiwal Muzyczny, Warszawskie Spotkania Muzyczne, a także do Salzburga, Drezna, Berlina i Tokio. Tournées koncertowe wiodą go po niemal całej Europie, a także do USA, Kanady i Japonii. Polski Chór Kameralny występował również na jednej z największych scen muzyki współczesnej -  Muziekgebouw aan 't IJ w Amsterdamie – w ramach festiwalu TENSO Days 2016.

Oprócz ponad 80 płyt CD, kaset magnetofonowych i video, z których wiele nominowanych było do nagród fonograficznych, Polski Chór Kameralny nagrywał także dla polskich i zagranicznych rozgłośni radiowych i stacji telewizyjnych, m.in. dla TVP (w tym komplet 68 ofertoriów Giovanniego P. da Palestriny), a za granicą dla Dutch Radio, Sender Freies Berlin, Westdeutscher Rundfunk oraz dla ZDF (drugiego kanału niemieckiej telewizji publicznej). Jest jedynym na świecie zespołem posiadającym w swoim repertuarze wszystkie utwory na chór a cappella Krzysztofa Pendereckiego.

W 2013 Chór z towarzyszeniem szwajcarskiego zespołu instrumentalnego Musica Fiorita nagrał 55 motetów Andrzeja Hakenbergera (1574–1627) opracowanych przez Jana Węcowskiego. Dwupłytowy album z tą muzyką został wydany w październiku 2018 w renomowanej firmie wydawniczej Naxos. w lutym 2018 nakładem DUX ukazała się płyta Jubilate z muzyką Ireneusza Łukaszewskiego, założyciela i pierwszego dyrygenta Chóru. w listopadzie zaś premierę miała płyta Polska muzyka chóralna z nierejestrowanymi wcześniej utworami Juliusza Łuciuka, Augustyna Blocha, Andrzeja Koszewskiego, Wojciecha Kilara, Edwarda Pałłasza, Krzysztofa Pendereckiego oraz Pawła Łukaszewskiego. w związku z obchodzonym w 2018 roku jubileuszem 40-lecia zespołu pod koniec grudnia ukazała się jubileuszowa książka autorstwa Artura Matysa zatytułowana Polski Chór Kameralny Schola Cantorum Gedanensis (1978–2018).

Płyty Polskiego Chóru Kameralnego były 20 razy nominowane do nagrody Fryderyk, a pięciokrotnie ją zdobyły, ostatnio za Marian Borkowski Choral Works nagrodzoną   w 2014 roku w kategorii Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej. Zespół jest również laureatem dwóch Orphee D’or − nagród przynawanych przez francuską Academie du Disque Lyrique za najlepsze nagranie muzyki chóralnej.

Polski Chór Kameralny Schola Cantorum Gedanensis jest Instytucją Kultury Miasta Gdańska. Należy również do Europejskiego Stowarzyszenia Profesjonalnych Chórów Kameralnych TENSO.

Polski Chór Kameralny jest organizatorem wielu projektów artystycznych, takich jak Dni Bachowskie, Międzynarodowy Festiwal Chopin w Gdańsku oraz Międzynarodowy Festiwal Mozartowski Mozartiana.

W 2023 roku Chór obchodził 45-lecie działalności artystycznej.

George Tchitchinadze jest jednym z najbardziej lubianych artystów Gruzji, który błyskawicznie zdobył uznanie publiczności i krytyków ze względu na imponujące muzyczne umiejętności, smaki, wyobraźnię, charyzmę, a jednocześnie ciepło i wrażliwość w kontaktach z publicznością i z muzykami.

Maestro rozpoczął swoją karierę jako dyrygent operowy w 1998 roku, prowadząc Koncert Galowy w czasie Międzynarodowego Festiwalu Operowego w Tibilisi. Obecnie prowadzi klasę dyrygentury i stoi na czele Wydziału Operowego w Państwowym Konserwatorium w Tibilisi. George Tchitchinadze współpracował z kilkoma polskimi orkiestrami, takimi jak Sinfonia Iuventus, Sinfonia Varsovia czy Orkiestra Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu. W ostatnim czasie poprowadził świąteczno-noworoczne koncerty Gruzińską Orkiestra Kameralną w niemieckim Ingolstadt i z Orkiestrą Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu, z którą często koncertuje. Odbył wiele tras koncertowych, m.in. po Izraelu z Państwową Operą i Baletem Tbilisi, występując w Jerozolimie, Quiriat Haim, Herzelii i Rishon LeZion. Maestro Tchitchinadze prowadził takie orkiestry, jak Litewska Narodowa Orkiestra Symfoniczna, Litewska Narodowa Orkiestra Kameralna, Państwowa Orkiestra Symfoniczna Azerbejdżanu czy Syryjska Narodowa Orkiestra Symfoniczna.

George Tchitchinadze prowadził też orkiestrę Państwowej Opery i Baletu w Tbilisi, dyrygując między innymi „Aidą” Verdiego, „Pajacami” Leoncavalla czy „Don Giovannim” Mozarta. Współpracował także z Orkiestrą Kameralną św. Krzysztofa w ramach wileńskiego festiwalu “Alternatywy”. Pełnił też funkcję Dyrektora Muzycznego Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego w Saga (Japonia), podczas którego poprowadził sławną Orkiestrę Muzeum Ermitażu z Sankt Petersburga.

George Tchitchinadze prowadził także Duńską Radiową Orkiestrę Symfoniczną i Holenderską Orkiestrę Symfoniczną w Enschede. Maestro Tchitchinadze współpracował z Sinfonią Varsovią w Warszawie, Bilbao, Mińsku i Japonii – wraz z nią debiutował na festiwalu La Roque d' Antheron w sierpniu 2010 roku.

“Po przerwie Sinfonia Varsovia będąca w doskonałej formie, z jednolitym dźwiękiem i doskonałym wyczuciem balansu muzycznego, fascynowała w trakcie wykonania pełnej majestatu, przekonującej interpretacji V Symfonii Beethovena. Inspirujący gruziński dyrygent George Tchitchinadze, od pierwszej do ostatniej nuty precyzyjny, sprawny, o wielkim wyczuciu muzycznym, odniósł całkowity sukces. Długie owacje przyniosły skutek w postaci powtórzenia na bis finałowej części, co stało się wspaniałym zakończeniem tego niezapomnianego wieczoru”.

 

  Gela Megrelidze